BloggfŠrslur mßna­arins, september 2009

■÷gult vitni

grŠnland 210

Undir v÷kulu auga Ninu Hagen (sjß vegg) stakk konan jßrninu Ý eldopi­...


Sagan af veggjahlaups Steina

BLËđRISAá(SAGAN AF VEGGJAHLAUPS STEINA)

hann ger­i sÚr ■a­ a­ leik (e­a m÷gulega af nau­syn)
a­ hlaupa ß veggi
vi­ ÷ll m÷guleg
(og ˇm÷guleg)
tŠkifŠri

mannfˇlki­ skildi ekki atferli­
mannfˇlki­ leit undan

blˇ­risa og blßr
sßst hann kÝminn ß svip
stikla­i um g÷tur
marinn inn a­ beini
Ý vexti fremur smßr
■ˇ li­ugur og lipur
Ý nřpressu­um f÷tunum
hann veggjahlaups Steini

MyndrŠnir marblettir
ß ˇm÷gulegum st÷­um
tˇku ß sig ljˇ­rŠnar myndir
og virtust jafnvel
skÝrskota til s÷gulegra verka

Sumir s÷g­u hann snilling
symbˇlista
kroppurinn striginn

(s˙ ˙tlistan ß atferlinu nß­i ■ˇ aldrei flugi)

flestir stˇ­u hjß Ý ■÷gn og hristu h÷fu­in sÝn Ý undrun
■÷gul vitni

■a­ er allt eins vi­b˙i­ a­ veggurinn sem ■˙ gengur hjß
■egar ■˙ gengur ˙r h˙si eftir lesturinn
hafi mŠtt honum
gefi­ frß sÚr h÷gg
ßn vilja . . .


■ri­ji dagur . . .

■ri­ji dagurá

■Úr lÝst ekki ß blikuna
neglurnar naga­ar uppÝ blˇ­uga kvikuna
og sjßlfheldan algj÷r
■˙ lÝtur eftir lÝflÝnu
ßttar ■ig sn÷ggvast ß ■vÝ a­ h˙n var­ eftir hjß StÝnu
og b÷lvar Ý hljˇ­i
og Ragnar
er hvergi til bjargar

kÝkir Ý veski­ og mŠtir kolsv÷rtum botni
hringir Ý bankann og rß­gjafinn skellir

ß undna hlustina

lepur dau­ann ˙r Ýlßti merktu ┴TVR

eins og p˙sluspilá

og e­a
áflugnanet bensÝnvÝmuskoti­
ásporináÝsaumu­áÝ malbiki­
ver­a ekki rakin upp

■˙ manst ekki hvort ■ig dreymdi ■a­
e­a var ■a­ hvÝta lÝni­ og mj˙kur ilmur af gamalli konu
sem slˇst vi­ veruleikann Ý gŠr e­a fyrradag ?

dr÷g a­ brŠ­ralagi Ý dimmu horni
vi­ manneskjur sem hvergi er a­ sjß ?

eitthva­ fyrirheit um algleymi ?
grunur um lÝf ?

vatni­ ˇlgar undir br˙nni slettist
& miki­ er allt naki­ og bertá
tindollan nßnast ß■reifanleg ß svifinu me­ ■ig innanbor­s
hÚr ß ■ri­ja degi . . . . .


bsf

grŠnland 494

brennur og skapar . . . form


nr.29

hughrif nr.29á

varirnar lßs og smella
(kossi)
geislahßr
brimrˇt vi­ sˇlsetur
flŠ­andi alda

stakt grŠnt augn rß­
einsog ber angri
eitt og naki­


uppkast a­ litrÝkum h˙sum

á

(uppkast)á


hin litrÝku h˙s rÚ­u rß­um sÝnum
ger­u uppsteyt gegn grßmanum
ver­i regn svo vi­ getum vÝbra­
litum okkar
hrˇpa­i gula h˙si­

meiri mßlningu, vi­arv÷rn, meira !


GrŠnlensk mundar

grŠnland 202

Hin grŠnlenska kona munda­i skŠrin.

Gleri­ glˇ­i og eldurinn hvŠsti.


Jar­arform

grŠnland 245

O r g anÝsk f o r m ÷ndu­ Ý flŠ ­ a n d i gler Ý lifandi j÷r­...


...

Nřr smellur frß hinum einu og s÷nnu Fj÷rkum Ý spilaranum til vinstri.

Njˇti­ :)


Engill me­ heim■rß...

Engill me­áheim■rßá

á

■˙ ba­st mig a­ gefa ■Úr merki um vori­ sem bei­
■egar fyrstu grasstrßin og kn˙bbarnir st÷fu­u grŠnu

svo lßstu undir feldinum reykjandi
tuldrandi ■ulur og eitthva­ um lÝfi­ Ý den

Úg bei­ ß vaktinni horf­i til himins og lykta­i
snusa­i ˙t Ý berlofti­ eftir hlřindum

fuglarnir hÚrna Ý kl÷ppinni komu og fˇru
einn og einn Ý senn

Ůa­ virtist sem allt hÚldist ˇbreytt
um tÝma og eilÝf­
nema skřin sem tˇku ß sig galdramyndir
vÝbru­u og breyttu um lit
misgrß og fl÷ktandi

■˙ kalla­ir ß mig um nŠtur er helkuldinn strÝddi
og mar­i ■ig inn a­ beini grˇf sig Ý hjarta­

h˙ktir undáfeldinum g÷mul af sorg
■ˇ me­ eitthva­ ß pinnanum

Svo kom hann einn daginn
■essi engill og kvarta­i sßran
sj˙kur af heim■rß
og heimta­i a­ taka ■ig me­
sjarminn uppmßla­ur
■˙ sag­ir
loks er hann kominn
takk fyrir allt

lofti­ var salt og vindurinn blÚs ■Úr og honum upp Ý ljˇsblßan k˙pulinn
farvel og takk

n˙ bÝ­ Úg vi­ eldinn og kyndi Ý blessu­um glŠ­unum
gref mig Ý feldinn og hlŠjandi hugsa um vor...


NŠsta sÝ­a

Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband