BloggfŠrslur mßna­arins, september 2010

Jar­arfararsßlmur #666

Jar­arfararsßlmur #666 (demˇ)

Nřtt Ý spilaranum hÚr til hŠgri.

Gˇ­ar stundir...


Sagan af tˇminu

Sagan af tˇminuá

á

hi­ grßa tˇm slˇ Ý olÝulit

vi­ sˇlarupprßs

kassalaga­ og holt

vi­ stigum ■ar inn

litum t÷fraspegla og ■˙sundir sßlna lŠstar Ý glˇandi nßlarauga

■a­ stˇ­ ß d÷kkri str÷ndu

negullita­ur sandurinn teyg­i sig svo langt sem augu eyg­u

Ý allar ßttir

hvorki fugl nÚ fluga en hljˇ­ einsog frß ÷ldum Ý fjarska og skvaldri

gaf okkur von um a­ kannski vŠrum vi­ ekki ein

■ˇ leyndist grunur um a­ fyrir hvern fa­m sem a­ baki yr­i lag­ur

myndu bŠtast vi­ tveir handan sjˇndeildarhrings

kannski er betra a­ dvelja um kyrrt ?

■a­ er bŠrilegt me­an a­ sˇlin skÝn

en verri er nˇttin . . .


Why dogs go to heaven

Nřtt hÚr Ý spilaranum til hŠgri lagi­: WHY DOGS GO TO HEAVEN

Njˇti­ vel.


═ STOFU ┌T ═ BĂ

═ STOFU ┌T ═ BĂá

Ý stofu ˙t Ý bŠ brennur jˇlatrÚ
brennur jˇlatrÚ Ý stofu ˙t Ý bŠ
svi­na­ar grenigreinar
asbesteiturlyfjagufur
umlykja feita mi­aldra frŠnku og svŠfa hana vŠrum svefni

Ý stofu ˙t Ý bŠ
bŠÝt˙ufotsÝ brennur jˇlatrÚ
kjarvalmßlverk umbreytast
mahˇnÝ Picasso Errˇ
error
rorre

brennur bumba ß g÷mlum manni
gusast blˇ­ ni­ur granir
granir ni­ur blˇ­granir
varalitur flagnar af hita af v÷rum ungrar mˇ­ur
blß augu gulna
springa gulna
agnirps anlug

jˇlatrÚ mi­aldra bumba
mˇ­ir augu springa
jes˙s kristur Ý r˙st ß gullkrossi Jens
rass ß lambi ver­ur eldtungum a­ brß­
ˇrß­ grßtandi barn
barn grßtandi ˇrß­
fa­ir aska ÷skur Ýskur
snark Ý pilluŠtufrŠnku

grasgrŠnkubuxur vi­ nřja ■vottavÚl
leikur holdfnykur um hßa hŠla vi­ ˙tidyr
bab˙b˙bab˙abab˙b gobbedÝgobb
jˇlakort handritu­ Ý hundru­um brenna Ý stofu ˙t Ý bŠ
stir­nu­ bros ß jˇlahamingjuˇskandi andlitum
jˇlagjafanř˙tgefnum sundfitum
kj÷t af nřslßtru­um nautgripum
brennur Ý einhverri helvÝtis stofu ˙t Ý bŠ

brennur helvÝti Ý bŠ
brennur helvÝti Ý bŠ


Třnd b÷rn (hljˇ­skreyting)

Njˇti­ hljˇ­skreytingar vi­ ljˇ­i­ "Třnd b÷rn (um stjarfann og v÷kuna); hÚr Ý tˇnlistarspilaranum til hŠgri.

Takk.


Třnd b÷rn

TŢND BÍRN (Um stjarfann og v÷kuna)

á

vi­ sem getum ei sofi­

liggjum sem stj÷rf Ý ˇrŠ­u myrkri

skynjum fl÷ktandi skugga

Ý klingjandi hringekkju

sem a­eins Gu­ getur st÷­va­

třnd sem b÷rn Ý stˇrmarka­i

me­ augun lŠst Ý hillunum

skiljum ekki r÷ddina Ý kerfinu

breg­umst gl÷­ vi­ hverju brosi

grunlaus um st÷­una

á

Ý gloppunni ß­ur en hi­ sanna slŠr

ni­ur sem eldflaug Ý veruna

uppnumin heillumst af frelsinu

und f÷lgulum ljˇsum

Ý margslungnum heimi

sta­an sey­andi

sem glŠnřtt brag­ og kitlar lauka

á

hnÝfskarpir litir

opnum vÝddir me­ sjßlfstŠ­ri skynjun og nřrri

■ar til rau­klŠddi ma­urinn me­ lˇgˇi­ ß bakinu

kemur og lei­ir okkur aftur heim . . .


Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband