BloggfŠrslur mßna­arins, desember 2008

Frßs÷gn af manni (fyrsti hluti)

I.
Hann gat seti­ og hlusta­ ß vindinn tÝmunum saman;
horft ˙t Ý fjarskann.
Stundum pÝr­i hann augun eins og hann vŠri a­ skima eftir einhverju, sumir s÷g­u ■ß sjßst votta fyrir brosviprum Ý ve­ru­u andlitinu.

I (a) Ůa­ fÚkkst ■ˇ aldrei sta­fest.

II.
Ůjˇhnapparnir a­ ■vÝ er virtist lŠstir Ý mj˙kan mosann.

III.
═ verstu ve­rum fannst fˇlki ekki anna­ passandi en a­ brei­a um hann teppi.

Sumir gengu jafnvel svo langt a­ slß upp tjaldi yfir hann.

١ me­ glufu svo ekkert raska­i rˇ hans.

Svo sat hann og skima­i, rřndi Ý himininn.

IIII.
┴ gˇ­vi­risd÷gum flokku­ust Ý kringum hann manneskjur, ungar sem aldnar.
Fer­amenn t÷ldu hann ßhugaver­an, komu Ý r˙tum, stundum svo tugum skipti.
Fengu a­ vir­a hann fyrir sÚr, ■ˇ ˙r hŠfilegri fjarlŠg­.


#1281 (b)

stunga

Ůar sÚst hvar rofar Ý kjarnann, ˇlgandi og funheitan.

BrŠ­ir og ey­ir, skapar um lei­.


ROF

burstastrÝ­smenn3

Kann ei skil ß uppßkomum veranna sem vir­ast skjˇta upp kollunum vÝ­svegar. A­ j÷fnu ˇvŠnt og eins og Ý leiftri, lÝkt ogá■a­ rofi Ý a­ra vÝdd...


F÷rustef

man.betri.stund

Felur sig sˇl og gŠtir skřja, hverfur um nˇtt.

Hafir ■˙ gengi­ vegmˇ­ur alla lei­ hinga­:

Varpa­u mŠ­inni og heilsa­u upp ß.

Seg­u okkurá af f÷rum ■Ýnum rÚttum sem slÚttumf÷rnum ogáˇf÷rnum.

Hefjir ■˙ upp s÷ng munum vi­ syngja me­ ■Úr.


Hva­ segist ?

vatnsenglagos

Hva­ segist ˙r dj˙pinu ?

Opnar gat Ý vatni­.

Eins og ˇsřnilegur geisli skřst fram spekin ˙r dj˙pinu.

Vatnsengill hlustar vi­ spegilk˙lu; hann hlustar og nemur.

Ůetta ßr ver­ur gott fyrir fer­alanga heyrist ˇma ˙r dj˙pum.

Kipptu t÷skunni ß baki­ og flj˙g­u ß vit sˇlarinnar ˇmar ß nř.

Vatnsengill brosir og hyggur ß f÷r.

Kemur til baka ß sama tÝma a­ ßri.

Nemur og skilur.


Logavakt

logavakt

Hendur, logi og jßrn.

J÷r­, trÚ og steinn.

Sameina titring,

vÝbra.

Hefja upp stef.

Syngja um ■a­ hvernig allt ver­ur til ˙r engu og hvernig ■a­ sanni a­ ■annig sÚ neindin ekki til.

HvÝsla sÝn ß milli;

"Allt břr Ý neindinni".

Hendur strj˙ka, logi skrÝkir, jßrn glottir.

J÷r­ brosir, trÚ fa­mar stein.


RŠna/hjßrŠna

á

á

Spur­u ekki ekki hva­ sprettur frß steinum,álÝttu, ßlykta­u.

H˙n gefur Ý sennáog tekur ■essi j÷r­.

Eins og mannveran,ádvelur Ý rˇtum en varpar sjßlfi.

Skuggaleikur.

photoflo

Spur­u ekki ekki hva­ vex ˙r steininum,álÝttu og drag­u eigin ßlyktanir.

H˙n gefur og tekur; j÷r­.

Eins og manneskja, eitt svarthol, sogarámassa & dreymir um sjßlf.


UMVAF

umvaf

Umvafinn og glˇandi; tekur og bÝ­ur forms.


gRIp

steinn.jord

STEINN GR═PUR HENDUR;

┴ HV═LIR JÍRđ.

Fimm fingur ■reifa; og fimm til.

JÍRđ OPNAR SKAUT SITT.

ŮIGGUR.


Teikn

untitled

GlerTeikn


NŠsta sÝ­a

Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband