slendingur

LALLI FRNDI linnir ekki ltum. Hann trtlar um, skoppar og lmast og n hefur hann sent inn ntt lag og lj.

Sko kallinn !

ennan skpnu m finna tnlistarspilara sunnar hgri hnd ofarlega listanum.

Lag hans heitir v frma nafni...

SLENDINGUR

GAR STUNDIR.


Safn augnablika

Augnablik #1
Vi sameinumst gninni um hrylling
hrgum lkum binga
teiknum mu spegilsins
mynd af gying
og svitaperlandi efri vr hitlersskegg
hlr
g hl
a vegur upp mti nturleikanum
hr ar sem vi hrumst
horfumst augu vi ekki neitt
sem horfir til baka
umlykur
gleypir
tilbreytingarleysi fr nja merkingu
sjlfdautt ea hlfdautt
strax fr upphafi

Inglfur fagri Rvisitet

Inglfur fagri Rvisitet
flokki ungra lsera aumastur hann var,
sem ullarhnori drullugur ea rangt og brengla svar.
Loki bi og Hallgerur, hndin ljt og sm,
hrifsai allan illan feng firrtri ljtri r.
Rfilstusku minning hans trast mun st,
enginn meikar aumingjann sem allir hentu t.
Og hryllingsynjan Halla var vinkona hans,
vlt og hpin kvensnift og lti essa lands.
stin eirra milli margan fyllti geig,
menn tku ef au hittu afar langan sveig.
Oflti var httur eirra urri ystu ns,
au lku sr a efnafri og feigar reyktu grs.
Frg er betri langlfi okkinn ltill s,
au lifufrjlsar stir sem au nutu fyrir f.
Hann vissi af snum veruleika og vinum snum bau,
a vera ekki a kalla hann heimskan bjllusau.
egar g er farinn sagi hann holu geri mr,
og hendi mr anga fugum v fer bara sem fer.
Hafi minn hinsta sta nrri nsta bar,
kannski nenna dmurnar a vitja mn ar.
Leiin anga getur veri austt og grei,
r geta anga leita eftir mnum hinsta sey.
Hann var raftur og rni og v minnumst vi hans,
reynum kannski a breia yfir hans skrykkjtta dans.
Sagan hermir a hann me blessa brennivn,
hafi bauka fjandann allan etta ljta svn.
Blessunin hn Halla inn bjlkakofa brann,
hr bindum vi svo enda essa minningu um mann.
(Lji er ort upp r frgu lji skldkonunnar Huldu)

Um stlku

Um stlku
varst snau og ber n bein,
brostir lfi flu mt.
Barst n mrgu og ljtu mein,
meitlair hjarta grjt.
Sl himni svikul skein,
sinnti ekki um valtan ft.
Me frosinn hulinn harminn inn,
hlst inn veg og skeyttir ei,
um feigartkn og fairinn,
og ekki heldur faminn minn.
Og vst var vst um daua inn,
og veikt itt sjka slarfley.
Fyrir suma dvnar draumurinn,
dgun elsku Gleymrei.

Bloggi og mannkyni

hafa yfir 12000 gestir lagt

lei sna hr inn um suna.

(nokku gott skref fyrir ltla sta bloggi - ir samt ekki rassgat fyrir mannkyni)

Takk fyrir innlitinsmile


Hn er farin

Lalli Frndi hlustar stundum Btlana.

Hann sendi lag suna innblsi af einu lagi eirra.

Lagi heitir:

HN ER FARIN

Hr spilara sunnar til hgri ofarlega.

Gar stundir.


Af ljum ...


lj nr.13 (orsending til pslarinnar)
Ertu full af sjlfsvorkun vna og bugu af sorg ?
Langar a vla sem mest og bera torg,
alla gfu na fr A til ?
get g r sagt a hglega sum vi tv.
Mn gfa er grnu vngum og Satani seld,
svvirt sem Jhanna af rk og varpa eld.
g haltra rum fti og hinn skorinn af,
a hjlpar sama sem ekkert a ganga vi staf.
ert fjarri v a vera gltu mia vi mig,
miau aftur og upplifu fallegu ig.
Seint telst g heppinn v syng g rkkrinu ,
til sorgarntta og skrifa r rlti lj.
dimmi yfir dgunum num hugga skalt ig,
vi dpru stareynd a harara lfi lk mig.
Taktu upp a sem misstir og rammau veg,
huggau ig vi a vera a minnsta ekki g.
Lur r stundum sem klausu krumpari bk,
sem klaufi hefur skrifa, tafli sem misst hefur hrk ?
Tru mr egar g segi g s na kvl,
g seti hef lka rsinu og tt enga vl.
Taktu ig saman smettinu dsamleg,
sju hversu er drlegt a vera ekki g.

Enn af Lalla frnda ...

enn af Lalla frnda en hann sendi inn lag sitt

Tala vi Agnesi

Hr spilara sunnar til hgri.


Af hverju ekki ?

Af hverju ekki ?
Hvernig getur lfi skolast sklt nar hendur ?
Skrapa ig vers og kruss uns ekkert eftir stendur ?
a virist stundum tlun hj rlgunum sjlfum,
a almtti s mtsttt v takir r hlfum.
Er a raunin gurleg a rgja ig og beygja,
rista ig til bls og brjta, bugta ig og sveigja.
Er a kannski geggja djk hj honum Gui,
a grta ig essu pslapui ?
spyr - Af hverju g ?
Hann svarar - Af hverju ekki ?
ig einan g ekki...
Er a fyrir lngu bka a ig bl a dyrum skji ?
A basli itt verldinni gfu na flkji ?
Jafnt ln itt sem og velsld velti um svikamyllu ?
Viturra manna endurlausn s pakka inn pillu ?
Skyldi vera kvei a n eymd sr bi bl,
brennunni rettndanum eftirsrhver jl ?
Er ri mttur meinhorn sem ig flar ekki neitt,
matar ig engu, finnst r lfi gerilsneytt ?
spyr - Af hverju g ?
Hann svarar - Af hverju ekki ?
ig einan g ekki ...
Gangir gri tr um lfsins tradal,
takir jafnan slaginn hafir um a val.
Tapir svo endanum skipti hvert og eitt,
enginn mun ig hugga, enginn fram fr r fleytt.
virist fremst r egar brenndar skulu brr ?
Bla mrin vona inna aldrei aftur snr.
Er hinn hsti uppi aki a gera a r gys ?
Dettur glggt huga inn a srt hans vinnuslys ?
spyr - Af hverju g ?
Hann svarar - Af hverju ekki ?
ig einan g ekki ...

mmuvsa

Lalli frndi sendi demtgfu af laginu

MMUVSA

(tileinka bestu mmu heimi)

Hr lagaspilara sunnar til hgri.


Sll/Sll

Sll/Sll
Brennimerktur mebruna ndum um,
a brakar hans trtuggnu frum.
Les ftt sem ekkert veit afar miki,
i sgur hrmhvtt sementsryki,
af og til og sekkur svo sukki.
Af slu hrpar tekur san trukki.
Hann hefur sveiflast hringinn sund sinnum,
svaalegri en allt manna minnum.
Sem snttur t r ns nettum skratta,
nr sjaldnast eigi rugl a fatta.
Hrynur oftast nr til botns og bltar,
bokkunni og einn engu rtar.
Fu hefur eirt samt fram gengi,
samrmi vi a svo lti fengi.
Gengi lfsins sla einn og gramur,
menn giska hann veri aldrei samur.
Eftir trana upp topp og aftur niur,
trssi vi hann aldrei fengist friur.
Sumum aldrei gefst a snnu gfa,
sama hversu lfsins gang eir fa.

grtin tr

grtin tr

Sviti sem vtlar um vanillubr,
verur a svia augum.
Stur og sefandi andadrttur,
samfarir fullar af draugum.
Koss sem er svikinn svfur a,
skir svo kitlandi nra.
Vi skjum elskan frt va,
enn grtinna tra.
Vi fundumst myrkrinu flt og hlj,
funheitum hvatanna straumum.
Ortum minni lvst lj,
lifum taktfstum draumum.
Trum tvennt blindni og bl,
bundum vi hvors annars ftur.
Svifum til himins og hldum fast ,
hmdkkar rar ntur.
Vst lifum vi lfi stugri v,
lutum eim flum er granda.
reyttumst svo seint eirri r,
sem rir um vegina vanda.
a var svo gefi a eitthva var a,
eymdin tk stjrntauma yfir.
myrkur inn leki ljssins sta,
er a birtan sem lifir.
g kveju vill kasta lji til n,
sem kvaddir og fram hlst veginn.
v g veit svo vel a n gfa dvn,
og veltur ar hinumegin.
Ef sru rkkrinu sn af mr,
saman um duft og lifandi gnur.
Umvafin vofunum sendi g r,
essar voluu lnur.
v g veit a ein verrandi stt,
tt jning og samskonar sr.
Og itt hjarta enn hsir buga og fltt,
hrygg og grtin tr.

haugum

haugum
grufla g fram tmans gra haug,
gullin mn ar liggja hr og ar.
Finnst g sji grilla gamlan draug,
glggt man hvernig, hvort og hvar.
g snst hringi kringum ar og hr,
hendi illa reiur oft flestu.
arna s g slitna mynd af r,
r sem gafst mr rin tndu og bestu.
a leynist margt sorpinu n s,
s a frekar leiingjarnt a leita.
A v ga er tminn lt t,
og minningana tr me v a skreyta.
raun a stoar lti um a rtta,
a er ei margt sem annars er til boa.
Og kannski me v betur mig g tta,
hvernig mr tekst llu a stefna voa.
Svo ef ig vantar mig heimskn vna,
veistu hvar auman finnur mig.
minninganna haug hvar g skal mna,
allt sem kveikir minningar um ig.

Jdas (fyrir bakankana)

Jdas (fyrir bakankana)

hlst mig vera gull en sjlfur var g silfur,

svikull eins og glampinn sem skn augum mr.

Yfirbor mitt krt en hfi mnu kylfur

kaldlyndis sem rtur hjartanu mr.

Svo g lagi lmskur net mn myrkan sj

og meinti gan afla eigin vasa.

Fannst af krleik, von og tr komi meira en ng,

hinn kri skyldi hvelli jst og hrasa.

Verldin er kld og lfi jafnan hverfult,

g ks mr eigin leiir ar sem heiurinn er minn.

mnu rki er aeins einn sem rur,

ri g einsemd og feli spegilinn.

Og mean g tel silfur mitt slu,

mun spmaurinn leiddur prsundina inn.

Og g brosi og g hl hamingju minni,

en hef ekki hugmynd um a glginn s minn.


Hughrif Jn

Hughrif Jn
Draugabr, flkja hugsana minna.
Niurhal af flustu angist.
Margrtt net fangar ftur mna.
Hr virist g fastur, negldur kross vanans.
Get samt fari allar ttir,
eins og ljsgeislinn,
r vasaljsinu.
haldi hendi mr.
Fafen, draumarnir lngu farnir.
Upphala gmlum gerum,
firrtri von um rlausn.
Skilgreining geveikinnar.
Endurtekningin sem leiir
t til ess sama.
Svo glgglega vieigandi
a a tekur v ekki a tala meira um a.
Sorgin hefur buga ennan tr.
a minnsta degi sem essum.
degi sem inniheldur stillu sem g lt mr ngja.
g hr heima,
b mr bl meal gulla vitna.
Tel mr ekki til tekna
essa stku tilburi
til upphafningar og mikilmennsku.

MOLDARBARN

Moldarbarn
g er fddur myrkri og held g s holunnar barn,
hlfur er gerur r moldu og restin r hlmi.
Haldreipi tilveru minnar er takmarki sjlft,
um a tvstrast ekki eindir undir hulinshjlmi.
Og halda fast reipi, feta mig hrra,
upp frelsi og gera lf mtt strra.
g hef tra a aldrei g veri verkunum meiri,
eru verk mn a mestu grafin og gleymd.
a virist vera a stin s verkunum ofar,
s verku fremur tmans stru geymd.
g reyni a sj dgum verka villu,
vera til fris og skreyta mna hillu.
Mr finnst vandi a sj gegnum rimlanna rul stundum,
reyni a eigja skmu myrkrinu .
Prandi augun og pota a sem ei hreyfist,
pli engu og sumu og llu v.
ri a roskast mega lfsins vegum,
a murrar huganum lundarlega tregum.
J g er fddur af moldu og v er g moldarbarn,
g mki holunni einn og held mr hlju.
Kanna hvort von s gum og gli minn eld,
gfan hn hjanar svo vaxi hn megi a nju.
Vst er a s blessun er svikul og stl mun sverfa,
og svo mun g aftur til minnar moldar hverfa.

Hvurn sinn fingur

Hvurn sinn fingur

Vi verum til sem brum lfsins tri,
tvstrumst svo teljandi ttir.
Reynum saman reynslunni a safna,
sem rennur inn um teljandi gttir.
Hafa og gera gott og illu hafna.
Lifi er bara leikur,
lifu og vertu keikur.
Vi stndum jafnvel strauminn upp hn,
sttfull af okkur sjlfum, okkar mtti.
Oftast nr skrattinn nema skammt,
og skelfir okkur hvert me snum htti.
Er mtir ln lfsins lmskt og rammt.
Lfi sjlft sig lofar,
lani llu ofar.
Gott er a hafa Gu lf snu.
gerast undrahlutir sr og sjlfir.
Og a hvergi komum vi ar a,
roskast hlutir heilt sem voru hlfir.
Lfsins skrifast ljrnt fagurt bla.
Um sjlft sig lfi syngur,
sverfist um hvurn sinn fingur.
ert sjaldnast einn kldu amsturs stri,
ef eirir eim sem r vilja vel.
r stendur til stunings englaher,
me opinn fam og vinttunnar el.
Sem vilja vera lfinu hj r.
Lfi til lns er falli,
ljft er gfukalli.


Tannrtarblgubls (texti)

TANNRTARBLGUBLS

itt vatnskennda hfu er veruleikafirrt,

eymdin hefur fyrir lngu rlg in birt.

Sjklega sex augunum r

en sjarmi inn er ekki strri en krumpa krkiber.

hrrlega hr af manni,

ert sjkur me sanni.

dansar lnunni aleinn og sr,

lfi herjar me vgan her.

egar grman er fallinn ertu ekki neitt,

getur ekkert ahafst ogar me engu breytt.

vonlausa tilfelli af fr,

ert rngum gr.

sekkur eins og svikari eigi lygafen

og lklega ertu fddur me kolvitlaus gen.

Grefur na grf vi eigi heimahla.

a er svo augljslega eitthva miki a.

tpska tilfelli um tjn

ert leiindafln.

Hva er svo til ra egar allt er fari hj

og ekki nokkur hra til a stla ?

einn mtt hka inni skreyttu skel,

einveru trist og hverfur hel.

Sex fetum near br

og ei aftur snr.


Tannrtarblgubls

m kynna demtgfa af laginu

TANNRTARBLGUBLS

Hr er fer Lalli Frndi sem aldrei linnir ltum.

Lagi leynist spilara sunnarhr hgri hnd.

Gar stundir.


Endurfundir

ENDURFUNDIR ertu mn kra aftur komin heim, eftir dvl kunnugu landi. Rj kinnum ratar minn fam, rir um itt lf me ltum seim. segist hafa lent svolitlu klandri, en srt raun og tr mnu bandi. flaugst brott og eftir brfi...

Nsta sa

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband